Moet je weten wat je wilt in het leven?

‘Ik heb geen plan, doel of missie in het leven. Op mijn werk lijkt iedereen er wel één te hebben. Ik sta daar allemaal niet bij stil maar vraag me nu af of dat wel normaal is.’

Het doet me denken aan een andere uitspraak eerder deze maand : ‘Ik word bijna 5O en ik weet nog steeds niet wat ik ‘later als ik groot ben’, worden wil.’

‘Dat is toch raar, niet?’, vroegen ze me beide.

Sommige mensen weten inderdaad duidelijk waar ze naartoe willen. De ene maakt daar een concreet, gedetailleerd plan voor en de ander weet al doende wat de volgende stap is. Er zijn ook mensen die geen idee hebben waar ze naartoe willen. Sommigen gaan mee met de flow. Anderen geloven dat niets toeval is en vertrouwen er op dat het pad dat zich voor hen ontvouwt het pad is dat zij te volgen hebben. Daarnaast heb je mensen die nergens bij stil staan en zich ook geen vragen stellen. En zo zijn er nog veel andere varianten en variaties.

Ik beantwoord de vraag met: ‘Heb je er last van? Ervaar je het als een probleem?’

Voor de eerste persoon bleek het antwoord na ons gesprek ‘neen’ te zijn. Hij gebruikt zijn gevoel als kompas: voelt het goed dan volgt hij dat pad. Voelt het niet goed, dan wijzigt hij zijn koers. Zowel privé als professioneel werkt dat voor hem.

Voor de tweede persoon was het antwoord ‘ja, ik heb er last van.’ De aap kwam later uit de mouw: hij leeft al bijna 50 jaar het leven dat hij gelooft dat anderen van hem verwachten. Hij durft niet naar binnen te kijken. Een paar vragen later komt het besef dat het ‘niet weten’ dat hij nu als een probleem ervaart hem eigenlijk een belangrijk voordeel geeft : het zorgt ervoor dat de situatie niet verandert. Waarom dat zo belangrijk is? Het antwoord is simpel: de veronderstellingen die hij maakt bij ‘veranderen’ zijn gekoppeld aan een pijn die groter is dan het lijden dat hij nu ervaart: de pijn van te ontgoochelen, de pijn van niet goed genoeg te zijn, de angst van verlaten te worden, niet graag meer gezien te worden, gezichtsverlies lijden, enzovoort. Elk voordeel aan verandering die hij met veel moeite over zijn lippen krijgt, weegt in zijn ogen niet op tegen de risico’s. Niet weten was tot nog toe een onbewuste veiligheidsstrategie.

Ik vraag of het probleem nog een probleem voor hem is en zijn antwoord luidt ‘neen, dit inzicht geeft me rust. Ik wil op dit moment niets veranderen’.

Misschien komt dat nog als de pijn van ‘geleefd worden’ groter wordt en het verlangen om zijn eigen leven te leiden groeit. Misschien komt het nooit. Deze keer maakt hij een bewuste keuze om het zo te laten. Inzicht geeft uitzicht.

Nu, om de vraag toch te beantwoorden: wat mij betreft is er niets raar noch abnormaal aan het hebben of niet hebben van een doel, missie en/of plan: elk vogeltje zingt zoals hij gebekt is.

Met hartelijke groeten,

Carine

Ps: zit jij ook ergens mee in de knoop? Mail naar carine@uptozest.be voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.