Categorie archief: Loopbaan

Trouw zijn aan jezelf…hoe doe je dat?

Begin februari ging ik naar een concert van Jasper Steverlinck. Hij vertelde dat hij een behoorlijke som geïnvesteerd had in het maken van een album met de producer van Ed Sheeran.  Eenmaal thuis voelde hij dat het album wrong. Het voelde niet oké en hij herschreef het.

In december weigerde Anna Muzychuck, een Oekraïense schaakkampioene, principieel mee te doen aan een kampioenschap in Saoedi-Arabië. “Ik ga twee wereldtitels verliezen”, zegt ze in een boodschap op Facebook, “omdat ik andermans regels niet ga volgen, omdat ik geen Abaya (bedekkende kledij nvdr.) wil dragen, omdat ik niet enkel verplicht vergezeld (door een man nvdr.) naar buiten wil gaan, kortom omdat ik me niet een tweederangs wezen wil voelen”.

Een eerste voorwaarde om trouw te zijn aan jezelf, is te weten waar je trouw aan wilt zijn. Logisch? De meesten onder ons weten wat ze belangrijk vinden. Alleen stopt het vaak daar.

– maak een lijst op van wat je belangrijk vindt, wat je waarden zijn
– zet dat lijstje in volgorde van belangrijkheid: de eerste vijf à zeven in je top zijn wellicht jouw fundamentele waarden. Kernwaarden noemt men ze ook wel eens: als die overschreden worden dan doet dat iets me je.
– voor elk van die kernwaarden: wanneer wordt deze voldaan, wanneer wordt deze overschreden. Breng jouw criteria en normen in kaart voor deze waarden.

Dit is iets dat niet enkel nuttig is om trouw te blijven aan jezelf. Het geeft je ook inzicht in waar je allergisch voor bent. Denk maar eens aan momenten waar je behoorlijk geïrriteerd was. Of uit je dak ging!

Het geeft ook diepgang in je communicatie. Als je niet kunt aangeven wat je precies nodig hebt en hoe, dan gaat de ander het invullen naar zijn criteria en normen. Ik herinner me een conflict met mijn partner waarbij we het beide hadden over betrokkenheid. Bleek dat we beide andere invullingen hadden. Niet verwonderlijk dat we beide gefrustreerd en kwaad reageerden. Hij omdat hij vond dat hij wel betrokken was, ik omdat ik vond dat hij niet betrokken was. Tot de aap uit de mouw kwam: zijn ‘checklist’ was de mijne niet…. We zaten niet op dezelfde golflengte!

Trouw zijn aan jezelf begint met inzicht in jezelf. Zodat je de keuzes kunt maken waar je achter staat, je je goed bij voelt. Als mens, als ondernemer…of in welke andere rol ook.

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.

Ps: lastig om te doen? Dit is het soort oefeningen dat aan bod kan komen tijdens een loopbaantraject, afhankelijk van je vraag. Meer weten? Kom langs voor een vrijblijvend gesprek. Bel op 0476 019 577 voor een afspraak

 

Dus jij werkt omdat je moet en niet omdat je wilt?

Lees ik in Het Nieuwsblad: www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170706_02960966

Nu, wellicht heb jij ook al wel eens gelezen of gehoord: ‘jij, jij alleen bent verantwoordelijk voor je succes, je geluk’. Maar is dat zo?

Wat ik weet, is dat jij daar invloed op hebt: jouw reacties, de betekenis die je aan gebeurtenissen geeft, wat je belangrijk vindt, hoe je ergens over denkt, wat je zegt of net niet zegt, hoe je iets doet, HET WERK WAARVOOR JE KIEST, enzovoort. Hier heeft maar één persoon invloed op : jij. Toch?

Nog niet bij stil gestaan? Confronterend? Teveel gedoe? Of wist je dit al. Dit vraagt wel moed! Het is makkelijker te wijzen naar een ander en naar omstandigheden : werken omdat het moet, niet omdat ik wil! Maar hoe zalig is het om zelf invloed te hebben? Uiteindelijk heb jij wel je handtekening onder dat contract gezet. Los van willen of moeten. Of niet?

Als het dan toch van te ‘moeten’ is, zou het dan niet fijner zijn te onderzoeken hoe jij – wie anders? – dat ‘moeten’ aangenamer kan maken? Sta eens stil bij:

  •  Wat in deze job geeft me wèl plezier, wel energie? Kan ik daar meer van doen?
  • Wat zou ik zelf anders kunnen aanpakken – wat ook praktisch haalbaar is – om mijn job aangenamer en leuker te maken?
  • Als wat in mijn job aanwezig zou zijn of er net niet meer bij zou zijn, zou het niet ‘moeten’ dan wel ‘willen’ zijn? Heb ik daar invloed op? Wat als ik hierover in dialoog zou gaan met mijn baas, de personeelsdienst,… Wie niet vraagt niet wint, juist?
  • Waar ben ik goed in en minder goed, hoe kan ik dit nog beter benutten? Als je collega’s hebt, kijk of je taken kunt uitwisselen zodat iedereen meer doet van waar hij/zij goed in is en energie van krijgt. Doe aan talentbeheer en job crafting. Ook hier : stomme heren kan men niet dienen. Durf initiatief te nemen en in dialoog te gaan : win-win voor jou én het bedrijf!
    Ben je niet actief in dienstverband: wat kun je outsourcen? Welke samenwerkingsverbanden kun je aangaan? Met wie kun je complementair zijn?
  • Wat helpt mij los van mijn job om gemotiveerder en met meer goesting te gaan werken : een hobby waar ik mijn ding in kwijt kan, deeltijds gaan werken om de werkzekerheid bijvoorbeeld te behouden en deeltijds of in bijberoep iets starten dat ik ‘wil’ doen, …
  • Elk nadeel heeft ook zijn voordeel, en omgekeerd! Wat zijn de voordelen van mijn job? Bijvoorbeeld het feit dat ik ’s ochtends door de bossen naar dat werk kan fietsen, dankbaar zijn voor de flexibele uren van mijn job waardoor ik meer tijd heb voor mezelf, mijn gezin, de kinderen, die leuke hobby,… Met andere woorden : hoe kan ik nog naar mijn job kijken waardoor ze al minder een opgave is?

Er is veel dat jij kunt doen…als je dat wilt. Invloed heb je wanneer je niet bij de pakken blijft zitten en de teugels in handen neemt.

Heb je graag iemand die jou helpt om jouw loopbaan een boost te geven?
Met de loopbaancheques van de VDAB heb je voor 80 EUR 8 uur coaching! Dit geldt ook voor zelfstandigen.
Lees hier hoe dit in zijn werking gaat : www.vdab.be/loopbaanbegeleiding/hoe

Klaar voor ? Op de site van de VDAB vind je een loopbaanbegeleider in je buurt. Ga je graag met mij op pad :bel 0476 019 577 of mail naar info@uptozest.be voor een gratis telefonisch kennismakingsgesprek

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.

 

Een goede tip als je twijfelt of deze job of studie wel iets voor jou is.

Dierenliefde. Het zat er al van kleins af in. Geen twee bladzijden kun je in mijn fotoalbum omslaan of ik sta er op met een dier, bij voorkeur een hond of een paard. Mijn moeder zag het al voor zich, hoe ik dierenarts zou worden. Ik zag mezelf vooral ‘erna’. Beestjes die blij en dartelend rond me springen en baasjes met een brede glimlach. Zoveel jaren later ben ik geen dierenarts, maar de dierenliefde is gebleven. Meer nog, ik gaf ze door aan mijn dochter. Ik luister naar haar belevenissen tijdens haar stage bij een dierenarts:

Een man en een vrouw komen binnen met een kat die duidelijk overgewicht heeft. Minder voederen is het advies. Dan komt de aap uit de mouw. ‘Geen sprake van,’ roept de man ‘dan springt hij weer overal op!’
Een ander koppel komt binnen met een jonge pup. Duidelijk aan de magere kant. Wat blijkt, wanneer de pup zijn eten krijgt, schrokt hij. De heer des huizes vindt dat dat niet kan en neemt het eten weg… Dat de pup schrokt omdat hij inmiddels uitgehongerd is daar had hij niet bij stil gestaan…
Een vrouw komt binnen met een kat op leeftijd die een gezwollen buik heeft. Kanker in terminale fase. Behandelen zit er niet meer in.

Ik krijg ook leuke dingen te horen, wees gerust. Wat me in haar relaas opvalt en mijn dierenarts later ook bevestigt, is dat ze meer bezig zijn met ‘people management’, het ondersteunen en motiveren van de baasjes, dan met de dieren zelf. Als dierenarts weet je maar best hoe je onderhandelt en bemiddelt, is het aangeraden een goede dosis zelfbeheersing te ontwikkelen en te leren hoe je communiceert met impact. De mijne heeft het allemaal. De jouwe ook? Want wat zeg je tegen iemand waarvan de kat geen kat mag zijn? Tegen de persoon die klaagt dat zijn hond blaft? Het baasje dat taartjes met slagroom voedert aan zijn viervoeter omdat ie anders zo droef kijkt als ze aan tafel zitten,…? Hoe zeg je dat er zoiets als opvoeden bestaat, dat dieren geen dingen zijn maar wezens met noden en een eigen ‘taal’, dat veel van de problemen geen problemen zijn maar normaal gedrag, en in het andere geval onze eigen onwetendheid vaak aan de basis ervan ligt,… zonder deze goed bedoelende mensen tegen de borst te stuiten? Want dan komen ze niet meer. Dan kun je het dier niet meer helpen, niet meer opvolgen. Hoe ga je om met situaties die indruisen tegen je eigen waarden? Hoe zet je je verdriet opzij bij het afscheid van de kat die je als kitten gekend hebt?
Mijn punt? Dat het beeld dat we hebben van een functie of beroep vaak onvolledig is. Vertroebeld door de filter van wat ons wel en niet aanspreekt, wat we leuk en niet leuk vinden. Vertekend door externe factoren. Hoe vaak zie je op televisie een kotsende hond in de praktijk aankomen, een kat waarvan de achterhand opgevreten is door wormen? Ook dit is de realiteit van de dierenarts, toch wordt ze niet in beeld gebracht.

In een loopbaantraject raad ik aan om te gaan praten met mensen die in het vak staan. Je kan zelfs vragen om één of meerdere dagen mee te lopen. Je zal versteld staan hoe graag mensen vertellen waar ze meer bezig zijn, bereid zijn je te helpen. Beperk jezelf niet tot één persoon. Praat met meerdere. De ene dierenarts is de andere niet. Ook als mens is er een verscheidenheid. Wat de ene een uitdaging vindt, kan de ander als een onprettige karwei ervaren. Het maakt je beeld over het vak of de functie rijker, breder en dieper. Dat heb ik ook gedaan toen ik als coach en trainer aan de slag wou gaan. Er is altijd wel iemand in je netwerk of iemand die via via iemand kent of kan doorverwijzen. Eén contact voldoet want deze persoon zal je naar (con)collega’s kunnen doorverwijzen. Vooraleer je in gesprek gaat, schrijf je op hoe je zelf naar deze functie/job/beroep kijkt. Wat zie je deze mensen doen? Hoe voelt deze job? Welke gesprekken hoor je? Wat is leuk, minder leuk,… Na alle gesprekken vergelijk je dit met jouw beeld. Zat je er pal op of was je toch verrast?

Dierenarts ben ik niet geworden, toch heb ik veel van de dieren geleerd. Van hen én over hen. In de eerste plaats over liefde. Dierenliefde. Die nooit zal roesten.

Met hartelijke groeten,
Carine

Ps: ken je deze nog? www.youtube.com/watch?v=3Lwnr4cem08

ZEST prikkelt en ontwikkelt de smaakpapillen voor meer werkgoesting en meer levensgeluk.
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.