Maandelijks archief: augustus 2016

En dan zegt iemand ‘Dat is degoutant!’. Hoe ga jij met feedback om?

Vorige week overkwam mij iets hilarisch.
´Mevrouw. Mevrouuuuw’.
Ik draaide mij om.
‘Uwe col ligt verkeerd’ en hij wees naar de kraag van mijn jeansvestje die verdraaid zat onder de schouderriem van mijn handtas.
´Dat is degoutant!’, vervolgde hij.
OMG! Ik schoot meteen in actie en legde mijn kraag goed.
(pffffffewwww, stel je voor dat ik zo de rest van de voormiddag rondgelopen had!)
‘Zo, dat is opgelost’ zei hij en stapte de apotheek binnen.

Het voorval is een ludiek voorbeeld van feedback geven en ontvangen. Hoe zou jij er mee omgaan? Hoe kijk jij naar feedback? Zou je mij op mijn kraag attent gemaakt hebben?

Zelf kies ik om een aantal zaken te geloven die me helpen om constructief met feedback om te gaan en feedback te durven geven. Zo geloof ik dat de meeste mensen het goed bedoelen met feedback. Bovengenoemde mijnheer vindt dit ‘degoutant’. Dit is een feit. Zelf wil ik graag geloven dat hij wil voorkomen dat ik ‘degoutant’ rondloop. Dit is geen feit; dit is mijn interpretatie. Door deze overtuiging komt zijn feedback binnen als ‘een vriendelijk gebaar’.
Een strak geklede collega op weg naar een klant en waarvan het hemd van onder zijn kostuumvest uitwappert? Die spreek ik aan! De vrouw die het toilet verlaat met een rok die deels in haar nylonkous zit? Ik vertel het haar vriendelijk. Ik wil zelf graag aangesproken worden op de peterselie die tussen mijn tanden zit. Dank u, mijnheer, voor uw goede bedoelingen.

Ik geloof ook dat men ‘stomme heren niet kan dienen’. Het was een uitspraak van één van mijn vroegere leidinggevenden. Wat niet uitgesproken wordt, uit zich vaak in gedrag. Stel je voor dat ik met deze persoon in een vergadering zou zitten en hij niets zegt. Ik zou hem op zijn stoel horen schuifelen, misschien zou hij zuchten of gewoon plots opstaan en ergens gaan zitten om me niet meer te hoeven zien. Dit soort situaties gebeurt heeeeeel vaak en leidt niet zelden tot misverstanden. ‘Oei, die mag me niet’, zou ik kunnen denken. Of nog ‘wat heb ik misdaan?’. ‘Wat een ambetant manneke’ en nog veel meer scenario’s zouden mijn gedachten kunnen vullen. Door te delen, door deze feedback te geven, word ik gewezen op iets waar ik me niet bewust van was. Ik ben me nu bewust dat mijn kraag verdraaid zit en dat deze heer zich daar niet prettig bij voelt. Anderzijds heeft deze mijnheer er voor gezorgd dat zijn irritatie nu weg is: hij heeft zijn behoefte aangegeven – knap hoor! – en ik heb de kans gekregen om daar al dan niet iets mee te doen. Dank u, mijnheer want stomme heren kan men niet dienen.

Wat je niet weet, heet een blinde vlek. Waar je je niet bewust van bent, daar kun je ook niets aan veranderen. Pas nadat deze man me aangesproken had, zag ik dat mijn kraag onder mijn schouderriem verdraaid zat en kon ik het recht zetten. Onlangs maakte iemand me er op attent dat ik het woord ‘eigenlijk’ veelvuldig gebruik. Toen ik er op begon te letten, schoot ik in de lach. Wanneer ik iets uitleg, gebruik ik het woord om de twee à drie zinnen! Daar heb ik verandering in gebracht. Door het woordgebruik te verminderen, wordt mijn uitleg (eigenlijk) krachtiger en korter, en zo (eigenlijk) efficiënter. (zo klonk het bijna!)

Feedback hoeft niet meteen tot persoonlijke verandering te leiden. Soms gaat feedback over iets dat je anders gaat doen in een specifieke situatie. Stel je voor: je hebt op kantoor een radio staan. Je collega vraagt ‘kan het stiller alsjeblieft, ik kan me zo moeilijk concentreren?’, dan heb je de keuze om daar gevolg aan te geven of niet. Je kunt dan kiezen voor een win-win, als je dat wilt. Je zet de muziek wat zachter. Je hebt nog steeds muziek en je collega kan zich concentreren. Dat mijn kraag verdraaid zit, vind ik noch degoutant noch belangrijk. Althans niet als ik in mijn vrije tijd in de stad aan het kuieren ben. Ik ga er dan ook geen aandacht aan besteden bij mijn volgend stadsbezoek. Mijn kraag daarentegen op dat moment recht trekken, was voor mij een kleine moeite waar ik mijn medemens blij mee kon maken.

Feedback of commentaar? Wat is het voorval met de jas voor jou? Zo zei iemand me dat dit commentaar is. Op zich zijn dit gewoon woorden die iemand tegen jou zegt. Bij het doorvragen, bleek dat woorden die als negatief ervaren werden als ‘commentaar’ worden bestempeld en woorden die door betrokkene als positief ervaren werden ‘feedback’ benoemd worden. Voor mij is alles feedback, los van de beleving die ik erbij heb en los van het feit of die feedback iets over mij zegt of over die ander. Soms is feedback die ik als onprettig ervaar net zeer nuttig. Neem nu feedback over een onfrisse adem of een sterke lichaamsgeur. Best onprettig om te geven én te ontvangen maar wel feedback die een wereld van verschil kan maken voor alle partijen!Feedback_UpToZest

Wat ook het verschil maakt, is hoe iemand feedback geeft en hoe iemand feedback ontvangt. Daarom dit ludieke filmpje

Met hartelijke groeten,
Carine

Ps: Vind jij het moeilijk om feedback te geven en/of te ontvangen? Wil je daar verandering in brengen nu? Mail naar carine@uptozest.be voor een afspraak.

ZEST kies je leven leef je keuze nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.