Maandelijks archief: juni 2016

Een excuus nodig waarom je voornemen mislukt is?

Ben jij het jaar ingegaan met nieuwe voornemens? We zijn halverwege, volgehouden? Proficiat!
Niet? Volgens de statistieken heeft 25% het binnen een week opgegeven. Na een jaar is er 10 à 20% kans dat je daar nog mee bezig bent. Meer dan 80% van de mensen slaagt er dus niet in om een gedragsverandering vol te houden. Met andere woorden, je bent niet de enige met een kloof tussen wat je zegt en wat je doet.

Zo gaan we ook cursussen volgen, lezen we boeken en laten we ons coachen. Allemaal om bij te leren en te groeien. We absorberen steeds weer nieuwe kennis, maar brengen we die ook in de praktijk? Meestal niet, zo blijkt. Krankzinnigheid is steeds hetzelfde blijven doen, en een ander resultaat verwachten. Daarover zijn we het eens, toch?

Doen. Of eerder niet doen. We hebben altijd een goede verklaring klaar. Ons brein houdt niet van incongruentie, heb ik me laten vertellen. Dus dat brein vindt wel een uitleg. Waarom je nog niet wil veranderen. Of net wel. Of toch weer niet.

Ik vind het brein een fascinerend iets en wil daar vandaag graag iets over delen. Over hoe hersenen je motivatie sturen. Je beslist je aandacht ergens op te richten, op je goede voornemens bijvoorbeeld. Je brein stuurt dit door naar het hersengebied dat thalamus wordt genoemd. Deze gaat na of het boeiend genoeg is om je aandacht erop gericht te houden. Als dat zo is, dan vertrekt er een bericht naar het hersengebied van de emoties, de amygdala. Deze geeft er gevoel aan: prettig of onprettig.

Bij een prettig gevoel wordt dopamine aangemaakt. Dopamine wordt snel naar andere delen van de hersenen vervoerd, waaronder het pleziergebied: de nucleus accumbens. Deze versterkt het prettige gevoel. In het hersengebied van de prefrontale cortex waar ook dopamine komt, wordt nu beslist of we ons gaan inzetten of niet… Dit zijn onbewuste processen terwijl het maken van een voornemen een bewust proces is. Onbewust, niet onder onze controle, dus.

Tja, niets aan te doen dan? Toch wel. Door je brein te begrijpen, weet je hoe je het optimaal kunt inzetten. Een van de zaken die je met je bewuste brein kunt doen, is ervoor zorgen dat het actieplan van je voornemen voldoende boeit en leuk is of prettig aanvoelt.

En, er is meer. Al eens gehoord over het leerproces? Hoe je van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam doorgroeit, en dan naar bewust bekwaam, om te eindigen in onbewust bekwaam? Wel, dat onbewust bekwaam ontstaat wanneer gedrag voldoende vaak is herhaald waardoor het in je reptielenbrein doorgesijpeld is. Het reptielenbrein is ons oudste brein en onderdeel van ons onderbewuste. Het houdt ons in leven. Denk aan je ademhaling, je hartslag, de genezing van je wonden maar ook aan instincten en reflexen zoals vluchten, bevriezen en aanvallen. Het is dus door ons voornemen te ‘doen’, nog eens te ‘doen’ en dat ‘doen’ te blijven herhalen dat we verandering bekomen.

Een coachee zei me laatst ‘het is hard werken, hoor’. Dat klopt, want gedrag dat al in ons reptielenbrein zit, wordt in een reflex opgeroepen. Met andere woorden: voor je er erg in hebt, doe je wat je altijd al gedaan hebt: ruziemaken, roken, chips tijdens de film, drinken op café, je ziek melden als je niet ziek bent, zeggen dat je hoofdpijn hebt omdat je niet wilt vrijen, ongezond eten.

Gewoontes zijn hardnekkig, maar niet onoverwinnelijk. Er is ook nog je jongste brein, je neocortex, ook wel ons denkend brein of ons ‘bewuste’ genoemd. Het stuurt gedrag aan op basis van vooropgestelde doelen (je voornemen!) of opvattingen. Neocorticaal gedrag is altijd in het kader van iets. Als gedrag bij dat kader past wordt het herhaald, past het niet dan wordt het afgeremd. Bijvoorbeeld wie als kader ‘genot’ heeft, eet zo veel mogelijk lekkere dingen, drinkt er goed bij en vraagt zich niet af hoe het zit met calorieën en verliest zo min mogelijk tijd aan sportieve activiteiten. Wie ‘slank en gezond’ als kader heeft, let juist wel op calorieën, eet weinig, drinkt water en sport met regelmaat.

Maak van je brein je bondgenoot

Maak van je brein je bondgenoot

Als je luistert naar de redenen die je brein geeft om uit te leggen waarom je voornemen in het water is gevallen dan kun je horen welk stuk van je brein niet mee aan de kar trok. Er is altijd wel een reden waarom we niet doen wat we zeggen te zullen doen.

Kom je er zelf niet achter? Samen gaan we op zoek naar wat jou wel activeert.

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST prikkelt en ontwikkelt de smaakpapillen voor meer werkgoesting en meer levensgeluk.
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.