Maandelijks archief: december 2015

Verhoog de slaagkans van je voornemens!

Voornemens. Naar verluidt een traditie van de Germanen. Tijdens de Midwinterfeesten tussen 25 december en 6 januari, vierden de Germanen de wedergeboorte van de zon en het opnieuw ontwaken van de natuur. Ze geloofden dat in de nachten de goden naar de aarde afdaalden om weldaden te verspreiden. De Germanen hoopten dus al op positieve veranderingen. Wij doen nu eigenlijk niets anders.

Voornemens. Ze rollen als eenvoudige zinnetjes over onze lippen. We lijken daarbij te vergeten wat het inhoudelijk betekent: welke concrete acties daar aan verbonden zijn, wat nodig is om die acties uit te voeren, welke impact dit op ons en onze omgeving heeft, welke vaardigheden we nodig hebben. Misschien omdat het een voornemen is, Iets wat je wil gaan doen, zo ooit ergens misschien. Taal is de uiting naar buiten van wat van binnen in ons leeft, zegt Paul Liekens in één van zijn boeken. In het woord ‘voornemen’ zit mijn inziens evenveel twijfel over de realisatie als er in het woord ‘proberen’ twijfel zit over de slaagkans. Zouden daarom vele voornemens al in de eerste week sneuvelen?

Voornemens. Het Internet staat bol van tips over hoe je ze concreet maakt. Belangrijker is de vraag waarom je ze überhaupt concreet zou maken. Wat maakt het belangrijk voor jou om dat doel te behalen? Wat is de ‘winst’? Wat is het begeerlijke aspect ervan dat maakt dat je bereid, gedreven, gemotiveerd bent om wanneer je moe bent, geen zin hebt, het regent,…je bijvoorbeeld toch die loopschoenen aantrekt? Dat je tijd maakt, neen zegt tegen honderd andere leuke dingen die je misschien ook wil en de nadelen erbij neemt? Wat maakt dat je voornemen geen moeten is waar je tegenaan kijkt maar klinkt als muziek in de oren? Iets dat je vleugels geeft in die momenten dat het doorbijten is? ‘Waarom’ is één van de belangrijkste basiscomponenten van je mentale brandstof. Gedrag ontstaat vanuit een positieve bedoeling voor de persoon die het gedrag stelt. Cru gezegd: als je er niets aan hebt, stop je ermee.

Voornemens. We denken dat het bewuste gedeelte van ons brein – ook wel ego genoemd – de teugels in handen heeft. Het is dat stuk van ons brein dat instaat voor reflectie, de Neocortex. Eigenlijk ligt het onder de sloef van ons reptielenbrein en ons limbisch brein. Beide worden ook wel ons onbewuste genoemd. Kort door de bocht : de Neocortex gaat over denken en taal en doet iets omdat het binnen een bepaald kader past. Het reptielenbrein staat in voor onze reflexen en werkt op gewoonte en automatisering en het limbisch systeem laat zich leiden door beloning en straf. Als in je voornemen geen bonus zit voor alle drie de breinlagen dan stopt het. Het ego komt dan snel aangelopen met praatjes om het goed te maken: Ik had er de tijd niet voor. Moeilijk te combineren met mijn werk. Niks voor mij eigenlijk. Ach het valt wel mee met die conditie. Volgend jaar beter…

Voornemens. Zijn ze dan gedoemd om te mislukken? Voornemens gaan vaak over verandering, iets dat we (niet meer) willen. Om van hier naar daar te geraken, van A naar B, is er een ‘onderweg’. Je dient je te verplaatsen. Soms letterlijk. Soms figuurlijk, naar een nieuw denkkader. ‘We kunnen problemen niet oplossen binnen hetzelfde denkkader waarin ze gecreëerd hebben’, zei Einstein destijds. (We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.)

Fijne eindejaarsfeesten!

Carine

ZEST prikkelt en ontwikkelt de smaakpapillen voor meer werkgoesting en meer levensgeluk.
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.

Het verschil tussen de dingen goed willen doen en perfectionisme

Daar zit ik dan, in een sollicitatiegesprek. Ja hoor, ook freelancers solliciteren.
‘Ik wens u te complimenteren met uw cv en uw motivatiebrief. Oog voor detail en woordgebruik. Ik lees dat u ook perfectionismecoach bent. ‘ zegt hij en vervolgt met een vraag over hoe ik mezelf zou coachen. ‘Grappig’, antwoord ik, ‘de vraag werd me eerder deze week nog gesteld. Wat verstaat u onder perfectionisme?’. De antwoorden die ik krijg zijn de inspiratie voor deze blog.

Perfectionisme. Het wordt nog steeds gelinkt aan oog hebben voor detail, kwaliteit nastreven en dergelijke. Met de dingen goed willen doen, is niets mis! Het gaat om de ondertoon ervan: zijn dit zaken die je zelf belangrijk vindt of doe je dit om aan verwachtingen van anderen te voldoen, om waardering te krijgen, om anderen niet te ontgoochelen? Het gaat over vrij kunnen kiezen: ‘moet’ je dit of kun je kiezen voor welke zaken je oog voor detail hebt en kwaliteit nastreeft? De allerbelangrijkste vraag is: ondervind je er last van, zou je willen dat het anders was, dat je anders zou kunnen doen maar je gewoon niet anders kunt? Is het antwoord neen, is er geen reden om hier mee aan de slag te gaan, toch?

Een coachee vraagt om een afspraak.
‘Ik heb de indruk dat mijn patroon weer opduikt’, zegt hij. ‘Ik ben allerlei YouTube filmpjes gaan opzoeken omdat ik erachter kwam dat ik in deze techniek eigenlijk nog niet goed ben’.
Zie je dit elders nog opduiken’, vraag ik. ‘Neen’, antwoordt hij.
Is hier beter in worden een keuze of iets van te moeten?’ ‘Een keuze. Ik wil deze techniek onder de knie krijgen.’
‘Hindert het jou? Is dit lastig?’ ‘Neen. Ik doe dit graag.’

Bij perfectionisme gaat het over ‘niet anders kunnen’, ‘moeten’. Typerend gedrag is hoge kwaliteitseisen stellen en deze steeds een tikkeltje hoger zetten, waardoor er zelden een goed gevoel ontstaat over wat gedaan werd. Laagdunkend over jezelf denken, nood hebben aan en ge(de)motiveerd worden door feedback van anderen, bezig zijn met wat je denkt dat anderen verwachten, graag de touwtjes in handen hebben, piekeren over de de beste manier, bang zijn om te falen en zo anderen te ontgoochelen, geïrriteerd raken door de afwasmachine die niet volgens jouw regels gevuld werd, voor iedereen goed willen doen en daarbij vooral aan jezelf voorbij gaan… Perfectionisme is een verzamelnaam voor dat gedrag. Gedrag dat de goede bedoeling heeft ervoor te zorgen dat je overleeft, door deel uit te maken van een samenleving. Een strategie die bij sommige onder ons in de loop van de tijd ergens uit de bocht is gegaan. Je kunt het vergelijken met zout in de keuken. Juist gedoseerd geeft het smaak, te veel ervan en de meesten vinden het niet meer te vreten.

Ik vertel hem wat perfectionisme wel is en ja, dat het ooit mijn leven behoorlijk inkleurde. Wat het verschil is met nu. Hoe ik een doel heb bij het schrijven van een cv en een motivatiebrief voor een welbepaalde functie. Hoe ik in het bereiken van dat doel onder andere oog voor detail heb en mijn woorden zorgvuldig kies. Dat mijn doel in dit gesprek niet gaat over of zij mij mogen noch te voldoen aan hun verwachtingen. Of wij de wind onder elkaars vleugels kunnen zijn, willen zijn, dat wil ik hier te weten komen. Het verschil?  Vroeger voldeed een ‘ja’ van de andere kant. Vandaag is de conditio sine qua non dat er ook een ‘ja’ van mijn kant is. De kwaliteit van mijn leven daar heb ik nu ook oog voor.

Met hartelijke groeten,

Carine

Andere blogs over perfectionisme:
Mijn naam is Carine Immerechts. Ik was een masochist.
Van controlefreak naar chaoot. Echt?

ZEST prikkelt en ontwikkelt de smaakpapillen voor meer werkgoesting en meer levensgeluk.
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.