Maandelijks archief: februari 2015

Geloof jij dat een controlefreak een chaoot kan worden?

‘Ik wil geen chaoot worden’, zegt ze.

Tussen controlefreak en chaoot zijn, ligt een wereld van nuances. Vergelijk het met een versterker. Er staat niet één knop op die of verpletterende stilte geeft of oorverdovend geluid. Een versterker bestaat uit verschillende knoppen die je van links naar rechts kunt verschuiven. Extreem links, extreem rechts en elke positie tussen beide in. Je regelt er niet alleen het volume mee. In functie van je smaak, je humeur, het gezelschap en het type muziek kun je andere nuances leggen. Keer op keer. Wanneer je maar wilt.

Wanneer perfectionisme je parten speelt, je steeds vaker belemmerd wordt in je doen en denken waardoor uiteindelijk  je gezondheid en welzijn in het gedrang komen, staat jouw ‘versterker’ ingesteld op één knop die extreem rechts of links staat. Soms al helemaal op het einde. Meer nog, de ‘schuiver’ zit vast en alle andere knoppen zijn uitgeschakeld. Net dat maakt dat je niet anders kunt dan de dingen te doen die je doet.

‘Een chaoot word je niet’, antwoord ik, ‘tenzij je dat zou willen’.
Al wat je belangrijk vindt  – zoals bijvoorbeeld kwaliteit leveren, zorg dragen voor anderen, accuraat je werk doen, doelen verwezenlijken, een degelijke planning, oog voor esthetiek, effectiviteit nastreven, dingen efficiënt doen, … zal er nog steeds zijn. Het verschil? Niet langer extreem en vanuit dwangmatigheid of moeten. Tenzij je daarvoor kiest.  Dan is het een optie, een keuze. Geen dwangmatig moeten, niet anders kunnen.

Kun je je voorstellen dat er terug beweging komt in die knop van jou? Als je je dat kunt voorstellen dan ben ik benieuwd of je kunt voelen hoe het is om terug keuze te hebben in je doen en denken. Beeld jezelf eens in – of kun je dat niet – dat je met die knop van uiterst links naar uiterst rechts schuift. Van controle naar loslaten.  Van uitstellen naar meteen doen. Van faalangst naar zelfvertrouwen.  Van bevestigingsdrang naar in staat zijn jezelf te bevestigen. Van zorgen voor anderen naar zorgen voor jezelf. Terwijl je met die knop aan het schuiven bent, zou je wel eens verbaasd kunnen zijn wanneer je merkt dat tussen beide polen zoveel nuances en sterktes liggen. Dat er in het midden iets is als balans tussen beide. Om zelfs plots tot het inzicht te komen zo nu dat het niet of-of hoeft te zijn maar evenwel en-en kan zijn, soms. Sommigen krijgen een glimlach op hun gezicht bij het inzicht dat je met dat schuivertje kunt spelen zoals bij muziek.  Een beetje meer van dit,  een beetje minder van dat, deze in het midden,…totdat het lekker klinkt en goed voelt. In functie van de situatie, het moment, jezelf, de anderen,…. Terwijl je je kunt voorstellen hoe het is om terug te kunnen schuiven en spelen en zo terug aan het roer van je leven te staan, stel ik mezelf de vraag of het voelt als een last die van je schouders valt of als een gevoel van vrijheid en opluchting .

Laat het niet bij verbeelding. Maak van je ‘moetens’ een prettig ‘willen’.

Met hartelijke groeten,
Carine
Ex-perfectionista.

*Voor meer informatie : www.uptozest.be/coaching

ZEST prikkelt en ontwikkelt de smaakpapillen voor zelf-leiderschap. Voor meer werkgoesting en meer levensgeluk. Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.

Wat als in één seconde je leven kantelt?

Eén seconde.
Het is te gek voor woorden hoe één seconde een wereld van verschil kan maken.
In één seconde kan een leven kantelen. Hoe straf is dat?

Is het jou ook al opgevallen hoe alles dan in slow motion lijkt te gaan? Ieder detail haarscherp voor je geest staat? Je piekfijn elk woord, elk gevoel, elk gebaar, elk geluid, elke geur…echt alles zo voor de geest kunt halen. In datzelfde trage tempo.
Soms is het net andersom. Lijkt het alsof de impact elke mogelijke herinnering als een platwals heeft verpletterd, verpulverd en vernietigd nog voor het ons brein kan binnen dringen.
Gevoelens en emoties, scherp en intens alsof elke vezel en elke cel ervan doordrongen is. Of net afgezwakt tot soms bijna pijnlijk afwezig.

In die ene seconde dat een leven kantelt, raak je uit evenwicht. Helder denken is er vaak niet meer bij, je valt als het ware terug op basisgedrag. Op die momenten gaan we wel eens twijfelen of we onszelf wel kunnen ‘sturen’.  Of je als mens echt kunt veranderen.  Terwijl je hierover nadenkt, merk je dat je je gedachten weer op een rij hebt.  Dat er terug keuze is in je denken. Dat je jezelf wel degelijk kunt sturen. Dat je als mens inderdaad groeit en anders in het leven kunt staan dan voorheen. Dat een stuk van je brein zo vriendelijk was het even van je over te nemen. Noem het instinct, overlevingsmechanisme, het vecht-vlucht mechanisme,..
Beseffen dat op het moment dat ons leven kantelt iets in ons geactiveerd wordt om zorg voor ons te dragen.  Zoals een computer die crasht en in veilige-modus terug opstart, zij het met een beperkte set bestanden en stuurprogramma’s. Dat dat in één seconde gebeurt. Hoe straf is dat?

Weet je wat nog straffer is? Dat je je leven in één seconde zelf kunt laten kantelen. Om het verschil te maken dat jij wilt. Hoe straf is dat?

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST prikkelt en ontwikkelt de smaakpapillen voor zelf-leiderschap. Voor meer werkgoesting en meer levensgeluk. Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.

Hoe een gesprek het verschil kan maken.

Mijn eerste blogartikel. Geen slechter moment om een eerste artikel te schrijven, vertel ik hem.

‘O ja?’, zegt hij.

‘Ja natuurlijk!’, antwoord ik. Met ogen gezwollen van tranen, een hart dat letterlijk pijn doet en gedachten die me naar alle mogelijke hoeken van de kamer slingeren, ga ik even aan de wereld verkondigen dat je als je aan het roer van je eigen leven wilt staan en je wilt groeien in het vermogen om je denken, doen en voelen bij te sturen,  je bij mij aan het juiste adres zit…?!?

‘Is dat niet één van jouw sterktes als coach, dat de woorden die je spreekt de woorden zijn die je zelf hebt beleefd? Dat daar net je bezieling uit komt en het geloof dat het anders kan omdat jij dat aan den lijve hebt ondervonden?’, repliceert hij en vervolgt ‘oké, vandaag even niet. So what? Het toont alleen maar aan dat een coach ook ‘maar’ een mens is.’

– stilte –

Ineens is er rust. We zijn allemaal mensen. Met goede en minder goede dagen. In een rouwproces of net in blijde verwachting. Mensen op weg. In ontwikkeling. Bewust of onbewust.  Trouwens, dokters worden ook ziek. Soms sterven ze aan een ziekte. Dan zeggen we ook niet ‘hoe kan dat nu, die is toch dokter?’

Een gesprek. Meer is er soms niet nodig om dat roer terug vast te pakken en gedachten in de gewenste banen te leiden. Bedankt Dimitri om vandaag mijn ‘blik-opener’ te zijn.

Met hartelijke groeten,
Carine

PS: trots stel ik aan jullie voor www.uptozest.be. Voor wie net als ik aan het roer van zijn/haar eigen leven wil staan en zich ervan bewust is dat groeien is als leren fietsen. Soms ga je op je bek. En zoals Piet Huysentruyt dan zou zeggen: ‘wat hebben we geleerd vandaag?’. Daar gaat het om.