Introvert = sociaal gehandicapt. Niet?

Zo’n asociaal type.
Die moeite heeft met communiceren.
Sociaal gehandicapt.

Straffe uitspraken zeg je?
Mee eens. Te meer dat ze komen van introverte mensen die hier aankloppen om aan hun communicatie of gedrag te werken.
Soms uit eigen beweging, soms op vraag van anderen.

‘Ik moet van mijn baas extraverter worden. Binnen 2 weken word ik opnieuw geëvalueerd.’ De moed zat in de schoenen, er was paniek en dat vernietigend gevoel van ‘ik ben niet oké’.

Er is niets mis met introvert, of extrovert!
Beide hebben hun krachten en valkuilen. Dat geldt voor de meeste zaken! Vanwaar dan de perceptie ‘asociaal’? Het idee dat men sociaal gehandicapt is?

– Omdat ze moeite hebben met smalltalk, geef hen maar diepgang.
– Alleen zijn vinden ze prettig, zo laden ze terug op. Mensen die energie krijgen van mensen en samen dingen doen, vinden dat raar tot asociaal.
– Persoonlijke zaken delen ze met wie ze een band hebben of vertrouwd mee zijn. Hierdoor worden ze soms ervaren als ‘gesloten’ en ‘gereserveerd’.
– Omdat ze eerst luisteren, observeren, de informatie laten bezinken om er over na te denken, reageren ze zelden ad hoc of ad rem. Daardoor komen ze soms passief, ongeïnteresseerd of traag over.

! Dit is maar een greep uit mogelijke kenmerken. In de meeste gevallen zal iemand met introverte energie deze eigenschappen herkennen, het zijn echter geen feiten. Onthoud ook dat – op een paar uitzonderingen na – iedereen eigenschappen heeft van zowel intro- als extrovert!

Deze youtube vat het mooi samen:
https://www.youtube.com/watch?v=6l2XN8NOfuU&feature=youtu.be

Ps: ja, het is gelukt in die twee weken. Wat tips en tricks waren zeker nuttig maar daar lag niet de doorbraak. Een paar hardnekkige en belemmerende overtuigingen aan de tand voelen, daar lag de sleutel!

Pss: loop je ook ergens op vast? Wees welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.

Het is complimentendag!

Hoe makkelijk ontvang jij complimenten?
Want jaaaaaaaa, het is vandaag complimentendag!

Een dag om elkaar er aan te herinneren hoe fijn en belangrijk het is om je waardering te tonen of uit te spreken.
Complimenteren gaat niet iedereen altijd even gemakkelijk af. Het belangrijkste is dat je compliment persoonlijk en oprecht is.

Op de site van beleven.org geven ze volgende tips mee:

1. Praat, schrijf of sms altijd in de ‘ik vorm’. Daarmee geef je aan dat het een persoonlijk compliment van jou aan de ander is. Voorbeeld: ‘Ik wil je graag even laten weten dat ik het heel bijzonder vind hoe jij…

2. Complimenteer iemand persoonlijk. Een algemeen compliment aan een groep is goed bedoeld, maar komt bij niemand persoonlijk aan.

3. Maak datgene wat je zo bijzonder vindt concreet. Dus niet ‘omdat je zo’n goede vriend/in bent’, maar leg uit wat het is dat deze persoon tot een goede vriend/in maakt. Voorbeeld: Ik vind het geweldig dat je altijd voor me klaarstaat als ik je nodig heb. Dat is voor mij echte vriendschap!

4. Doe het op een manier die bij jou past. Vind je het bijvoorbeeld moeilijk om het te zeggen; schrijf het dan op.

5. Doe het op een manier die bij de ander past. Vind iemand het leuk om in de belangstelling te staan; geeft het compliment dan waar anderen bij zijn. Heeft iemand daar juist een hekel aan; doe het dan onder vier ogen.

6. Overdrijf niet, want dan komt het onnatuurlijk over en kan het zelfs tegen je werken! En dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Wat soms nog moeilijker is dan een compliment te geven, is het ontvangen van een compliment. Heel vaak simpelweg omdat we onszelf dat compliment niet waard vinden….

Hoe zit dat bij jou: hoe makkelijk ontvang jij complimenten en wat maakt dat het makkelijk of moeilijk gaat?

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.

Heb jij ook een hekel aan modellen die mensen in hokjes dumpen?

Het is mijn laatste werkweek voor het bedrijf dat mij inhuurt om met hun mensen een voorbereidend gesprek te hebben voorafgaand aan een training rond gedragsvoorkeuren. Ik leg hen de basis uit en buig weerstand om naar nieuwsgierigheid. Wat ik het vaakst hoor: ik houd niet van labels en modellen die mensen in dozen steekt! Het is stigmatiserend, mensen zien je alleen nog maar zo, je bent meer dan dat, …

Mee eens. Labels kunnen behoorlijk beperken, uitsluiten, afremmen, … noem maar op. Alleen heeft dit niets te maken met labels als wel hoe wij met deze labels omgaan en onszelf en anderen hiermee reduceren. We zijn inderdaad meer dan dat!

Labels zijn een beschrijving van iets. In dit model beschrijven ze gedrag en voorkeuren.

In folders rond beleggingen kun je lezen dat resultaten in het verleden geen garantie vormen voor de toekomst.
Dat geldt ook voor ons. Mensen zijn in beweging. Gedrag is een keuze, vaak ook situationeel. Wat ik gisteren deed, kan ik vandaag anders aanpakken.

Bij deze een warme oproep om verder te kijken dan labels en beschrijvingen, om nieuwsgierig te blijven naar de ander.
Doe je mee?

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.


Heb jij ze ook, die redenen waarom het nu loopt zoals het loopt?

Waarom je zus of zo doet? Waarom het niet anders kan?

Want je ouders…
Gezien je altijd verteld werd dat…
Door wat je aangedaan werd …
Vermits je ooit ervaren hebt dat…
Je nooit geleerd werd om…

Het is zinloos te wijzen naar feiten die je niet veranderen kunt. Tenzij het je goed uitkomt omdat je zo niet hoeft te veranderen! Een straffe uitspraak? Wel, voor mij was het lang een goed excuus om te blijven hangen in ongelukkig zijn. Die slachtofferrol ging me goed af. Ik kreeg er aandacht door, medeleven en hoefde vooral niet in beweging te komen. U I T E R A A R D deed ik dat niet bewust! Ik wist niet beter, was toen blind voor mijn gedrag. In de spiegel kijken, was geen leuke ervaring! Ik voelde schaamte en was tegelijk heel boos en afwijzend naar mezelf: dat ik ongelukkig was, was mijn schuld! Ik kwam van het ene uiterste in het andere terecht. Dat was in 2001, het begin van mijn pad van lijden naar leiden.

Er komt inderdaad een moment waarop je niet langer kunt wijzen naar het verleden, hoe tekenend dat verleden ook is!
‘Inzicht geeft uitzicht’, zegt men. Klopt voor mij!

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.

Ps : Meer weten over mijn pad: blog.uptozest.be/onvergeeflijk/

Pss: Zin om werk te maken van jouw toekomst, bel voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek: +32 476 019 577

De kleur van onze kindertijd, kleurt onze volwassenheid

Ik sta op een receptie en geraak aan de praat met een koppel vijftigers. Tijdens het gesprek toont hij me trots foto’s van hun kinderen. Eén ervan heeft een prachtige krullenbos. ‘O wat een mooie krullen!’, roep ik uit. ‘Dat is van de mama’, zegt hij en toont meteen een foto van zijn echtgenote met krullen. ‘Zo vind ik haar het mooist maar ze doet dat alleen tijdens de vakantie’, vervolgt hij.

Ze vertelt dat ze al heel jong begonnen is met haar haar te stijlen. ‘Mag ik eerlijk zijn?’, vraag ik haar en krijg de toestemming: ‘Persoonlijk vind ik ook dat uw krullen u meer tot uw recht laten komen.’ ‘Dat zeggen veel mensen’, antwoordt ze. Wanneer ik haar vraag waarom ze buiten de vakantie haar krullen niet laat staan, komen de ‘ja maar..’ antwoorden. Allemaal goede redenen. Ik vraag nog even door en dan komt de aap uit de mouw: thuis werd gezegd dat brave meisjes geen krullen hebben!

Misschien denk je: ‘Komaan zeg, je bent een volwassen vrouw!’ Ik ben niet verbaasd over hoe lang we krak datzelfde ‘kleedje’ waarin we – vaak met liefde! – zijn groot gebracht, blijven dragen. Dat deed ik zelf ook…

Het doet me denken aan hoe olifanten getemd worden. De baby-olifant wordt met een dik touw aan een boom gebonden. Het trekt en rukt om vrij te komen. Na een lang en tevergeefs verzet, leert het dat het niet mogelijk is om vrij te komen. Wanneer hij later volwassen is, doet hij geen nieuwe poging. Hij gelooft nog steeds dat het niet kan. Maar wij weten wel beter, toch?

Net zoals bij de olifant, zijn het vandaag noch de feitelijke omstandigheden noch het verleden die je leven bepalen maar wat je blijft geloven en blijft doen ondanks dat je nu zelf kunt bepalen wie je wil zijn en hoe je dat wilt zijn.

Vaak voldoet het om wat we toen voor ‘waar’ hebben aangenomen te bevragen, kritisch te bekijken, met humor te overgieten, te onderzoeken, … om tot een eigen besluit te komen.

Wat ik van het gesprek geleerd heb? Dat je op vakantie best een stout meisje mag zijn 🙂

Ps: welk verleden bepaalt jouw heden nog?

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.

Dit is mijn waarheid

“Samen, maken we er een mooie wereld van”

is een leugen, en,
geld is het enige dat ons gelukkig maakt

haat en hebzucht zullen overwinnen
daarom wil ik niet meer geloven dat

de wereld kan veranderen
tegen mijn kinderen zeg ik:

jullie zijn niet het belangrijkste in mijn leven
en tegen mijn werkgever zeg ik:
ik kies mijn prioriteiten zorgvuldig

werk
is belangrijker dan
familie
geloof me
er was een tijd dat families bij elkaar bleven

maar dit zal niet zo zijn in mijn leven
dit is een wegwerpmaatschappij
experts vertellen mij

dat het niet anders kan
alleen de rijken en sterken zullen overleven
er kan niet langer gezegd worden dat

mijn medemens en ik iets om elkaar en deze wereld geven
het is volkomen duidelijk dat

mijn generatie apathisch is en hun ogen sluit voor alle problemen
het is dom om te geloven dat

ieder individu kan helpen en zo het verschil maken

dit is de waarheid tenzij wij ervoor kiezen dit allemaal om te draaien…

(lees nu van onder naar boven…).

Met hartelijke groeten,
Carine

Ps: het is dezelfde wereld. Hoe wil jij er in staan?

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.

Wat mensen ‘echo’ noemen, is in feite het leven.

Vader en zoon wandelen in het bos. Plotseling struikelt de jongen. Hij heeft pijn en roept hij: ‘Aaaaaaaa’. Wanneer een stem vanuit de bergen ‘Aaaaaaaa’ roept, is hij verbaasd. Nieuwsgierig roept hij: ‘Wie ben jij?’ en krijgt als antwoord: ‘Wie ben jij?’. De jongen wordt boos en roept: ‘Je bent een lafaard’. De stem antwoordt: ‘Je bent een lafaard’.

Vragend kijkt de jongen zijn vader aan.
‘Zoon, let op’, zegt de vader en roept: ‘Ik bewonder jou’. De stem antwoordt: ‘Ik bewonder jou’.Vader: ‘Jij bent prachtig’ en de stem: ‘Jij bent prachtig’. De jongen is verbaasd, maar begrijpt het nog steeds niet.

Daarop legt de vader uit: ‘De mensen noemen dit echo, maar in feite is dit het leven. Het leven geeft je altijd terug wat jij er zelf in brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid!’

Het verhaal doet me denken aan het citaat ‘be the change you want to see in the world’. En ja, het klopt dat je terugkrijgt wat je zelf zaait. Misschien niet op de plek waar je hebt gezaaid maar dingen komen op de één of andere manier toch wel naar je terug. Althans zo is mijn ervaring. Hoe zit dat bij jou?

Met hartelijke groeten,
Carine

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!

Ben jij ook zo’n ongeduldig iemand, altijd al geweest?

‘Ik ben een ongeduldig iemand, altijd al geweest’.
Is dat zo?

‘Wanneer ik op mijn werk taken niet kan afwerken omdat er bijvoorbeeld informatie ontbreekt en er komen nieuwe opdrachten, dan ben ik ongeduldig. Ik wil dan zo snel mogelijk alles afhandelen. Ik ben ook terug gaan sporten. Ik wil dan meteen resultaten boeken. Ik zei het toch, ik ben ongeduldig!’

Als we dat ongeduld uitpluizen, blijkt:
‘Ik krijg stress omdat de stapel plots een berg lijkt.  Mijn hart gaat bonzen, ik voel me onrustig en geïrriteerd. Ik ben bang dat ik het allemaal niet gedaan krijg en de berg nog groter wordt. Ik wil dan zo snel mogelijk de berg terugbrengen tot iets dat ik kan overzien, waar ik controle over heb. Dan komt er weer rust. Het ding is dat ik dan vaak overhaast te werk ga waardoor de berg niet kleiner wordt maar net groter…’
Dus, in een situatie die je onrust brengt,  zoek je een manier om terug tot rust te komen. Alleen  heeft jouw tactiek – om het zo te noemen – meestal een averechts effect.

Wat met het sporten?
‘Ik ben terug gaan sporten want ik wil volgend jaar meedoen aan een marathon dus moet ik conditie opbouwen. Die wil ik zo snel mogelijk hebben omdat ik vanuit het verleden weet dat het trainen dan makkelijker gaat.  Nu is afzien hoor!  Ik houd alleen vol omdat ik focus op wat ik daarmee wil bereiken.
Ook hier een voorbeeld waarin je een onprettig gevoel ervaart waar je zo snel mogelijk van af wilt. Wat je helpt, is te focussen op de trots en de voldoening van later.

Ben je àltijd ongeduldig ?
‘Neen, in de tuin heb ik geduld, zelfs alle tijd. Maar dat doe ik dan ook graag!’
Het is te zeggen: je ervaart hier niets onprettig, er is geen actie nodig.

Ben ik een ongeduldig iemand, altijd zo geweest?
Of gedraag ik me soms geduldig en soms ongeduldig?
Vertelt dit gedrag  ‘zo ben ik nu eenmaal’ of  ‘zo doe ik’ ’?
Legt dit ongeduld bloot wie ik ben of wat ik nodig heb?

Inzicht geeft uitzicht.
Dat je best niet alles gelooft wat je denkt.
Dat gedrag een doel heeft.
Dat gedrag niet altijd effectief is, ondanks dat doel.
Dat we grotendeels onbewust handelen.
Dat zelfreflectie en zelfkennis kunnen leiden tot nieuwe mogelijkheden, nieuwe keuzes en effectief gedrag.

‘Mijn hersenen gaan ervan kraken!’
Ah ja! Het ding is dat we congruent willen zijn met wat we over onszelf geloven.
Als je blijft geloven dat je ongeduldig bent, zul je je ongeduldig blijven gedragen zodat je kunt blijven zeggen: ‘zie je wel’.
Want veel mensen geloven dat je niet kunt veranderen hoe je bent.
Dat geldt niet voor wat je doet …. Blijven zeggen ‘zo ben ik eenmaal’ heeft zo zijn voordelen: je kunt blijven doen wat je altijd deed.

Nu ben ik benieuwd welke ‘ik ben….’ uitspraken jij doet en of dat werkelijk zo is?

Met hartelijke groeten,

Carine

Ps: heb je last van belemmerende overtuigingen of gedrag dat je niet het gewenste resultaat geeft en slaag je er niet in om daar zelf verandering in te brengen ? Mail naar carine@uptozest.be voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be

Nota: Alle gelijkenissen met bestaande personen of gebeurtenissen die in dit artikel geschetst worden, berusten op louter toeval!.

Moet je weten wat je wilt in het leven?

‘Ik heb geen plan, doel of missie in het leven. Op mijn werk lijkt iedereen er wel één te hebben. Ik sta daar allemaal niet bij stil maar vraag me nu af of dat wel normaal is.’

Het doet me denken aan een andere uitspraak eerder deze maand : ‘Ik word bijna 5O en ik weet nog steeds niet wat ik ‘later als ik groot ben’, worden wil.’

‘Dat is toch raar, niet?’, vroegen ze me beide.

Sommige mensen weten inderdaad duidelijk waar ze naartoe willen. De ene maakt daar een concreet, gedetailleerd plan voor en de ander weet al doende wat de volgende stap is. Er zijn ook mensen die geen idee hebben waar ze naartoe willen. Sommigen gaan mee met de flow. Anderen geloven dat niets toeval is en vertrouwen er op dat het pad dat zich voor hen ontvouwt het pad is dat zij te volgen hebben. Daarnaast heb je mensen die nergens bij stil staan en zich ook geen vragen stellen. En zo zijn er nog veel andere varianten en variaties.

Ik beantwoord de vraag met: ‘Heb je er last van? Ervaar je het als een probleem?’

Voor de eerste persoon bleek het antwoord na ons gesprek ‘neen’ te zijn. Hij gebruikt zijn gevoel als kompas: voelt het goed dan volgt hij dat pad. Voelt het niet goed, dan wijzigt hij zijn koers. Zowel privé als professioneel werkt dat voor hem.

Voor de tweede persoon was het antwoord ‘ja, ik heb er last van.’ De aap kwam later uit de mouw: hij leeft al bijna 50 jaar het leven dat hij gelooft dat anderen van hem verwachten. Hij durft niet naar binnen te kijken. Een paar vragen later komt het besef dat het ‘niet weten’ dat hij nu als een probleem ervaart hem eigenlijk een belangrijk voordeel geeft : het zorgt ervoor dat de situatie niet verandert. Waarom dat zo belangrijk is? Het antwoord is simpel: de veronderstellingen die hij maakt bij ‘veranderen’ zijn gekoppeld aan een pijn die groter is dan het lijden dat hij nu ervaart: de pijn van te ontgoochelen, de pijn van niet goed genoeg te zijn, de angst van verlaten te worden, niet graag meer gezien te worden, gezichtsverlies lijden, enzovoort. Elk voordeel aan verandering die hij met veel moeite over zijn lippen krijgt, weegt in zijn ogen niet op tegen de risico’s. Niet weten was tot nog toe een onbewuste veiligheidsstrategie.

Ik vraag of het probleem nog een probleem voor hem is en zijn antwoord luidt ‘neen, dit inzicht geeft me rust. Ik wil op dit moment niets veranderen’.

Misschien komt dat nog als de pijn van ‘geleefd worden’ groter wordt en het verlangen om zijn eigen leven te leiden groeit. Misschien komt het nooit. Deze keer maakt hij een bewuste keuze om het zo te laten. Inzicht geeft uitzicht.

Nu, om de vraag toch te beantwoorden: wat mij betreft is er niets raar noch abnormaal aan het hebben of niet hebben van een doel, missie en/of plan: elk vogeltje zingt zoals hij gebekt is.

Met hartelijke groeten,

Carine

Ps: zit jij ook ergens mee in de knoop? Mail naar carine@uptozest.be voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.

Perfectionist zonder perfectionisme, hoe kan dat?

In de krant ZONDAG, lees ik het interview met Wim Lybaert. ‘Ik ben een eeuwige perfectionist’ zegt hij, ‘ik verdraag geen middelmaat.’

Dat klopt! De drijfveer van de perfectionist is het nastreven van kwaliteit. De lat ligt hoog vanuit de EIGEN normen. Nauwkeurig, deskundig en betrouwbaar, dat is belangrijk. Zo is het juist dus zo moet het gebeuren. Valkuilen zijn o.a. micro-management, nultolerantie op fouten, zeer hoge eisen (voor mezelf én de ander) en moeite met delegeren. ‘Koosnaampjes’: muggenzifter, betweter en… perfectionist ☺. De perfectionist is fier op het feit dat hij perfectie nastreeft.

Perfectionisme gebruikt kwaliteit als middel, niet als doel. De drijfveer is de drang naar bevestiging: zeg me dat ik oké ben, zie me graag en ben ik genoeg? In tegenstelling tot de perfectionist is het criterium de norm van de ANDER. Men stemt continu af om te voldoen AAN en VOOR DE ANDER. Het patroon kent twee dynamieken: streven naar liefde en vermijden van afwijzing. Bij streven is men o.a. bezig met excelleren, het nog beter doen dan de vorige keer, 10x nakijken … Bij vermijden gaat men o.a. uitstellen, conflicten uit de weg, niet neen zeggen, blijven doorgaan, niets doen om geen fouten te maken, …

Ja, je kunt én perfectie willen nastreven én drang hebben naar bevestiging. Niks mis mee! Of heb je er last van….?

Met hartelijke groeten,
Carine

Ps: ja, je hebt er last van én je wilt er iets aan doen? Welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!  Nu bellen voor je afspraak: 0476 019 577.

ZEST jouw keuzes jouw leven nu
Voor meer informatie, surf naar www.uptozest.be.
Heb je een vraag, bemerking of wil je iets kwijt over dit blogbericht, mail naar carine@uptozest.be.